<p>काठमाडौं । नख्खु कारागारमा कर्तव्य ज्यान र जवर्जस्ती करणी मुद्दामा सजाय भुक्तान पूरा गरी छुट्न लागेका बर्दियाका भक्तबहादुर सुनारको रहस्यमय हत्यासँगै कारागार नै अपराधीहरुको कब्जामा पुगेको छ । सुनारको बैशाख २१ गते राति कारागारभित्रै हत्या भएको थियो ।<br><br>तर, कारागार प्रशासनले भने अचानक विरामी भई वीर अस्पतालमा पु-याइएका सुनारलाई आईसीयुमा भर्ना गरी उपचार गर्नु पर्नेमा त्यहाँ आईसीयु बेडको अभावका कारण लगनखेलस्थित पाटन अस्पताल पु-याई उपचार गरिरहेका बखत २२ गते मृत्यु भएको जनाएको थियो । यूनाइटेड पोष्ट साप्ताहिकले समाचार छापेको छ ।<br><br>कारागार प्रशासनले उनको मृत्युको कारण विरामी भएको जनाएपनि त्यहाँ भित्रका कर्मचारी र जेलरको मिलेमतोमा सुनारको कुटपिटबाट मृत्यु भएको थियो । उनको शवसँगै तीन पृष्ठको हस्तलिखित सुसाइट नोट भेटिएको थियो । सुनारको शंकास्पद मृत्युको बारेमा गृह मन्त्रालयले छानविन गरिरहेको छ । राज्यले दिएको सुबिधामा छुट्न पाउन कारागारका चौकीदार बुद्ध गुरुङ, जेलर र केही गुण्डा नाइकेले १५ लाख मागेको र नदिएपछि सुनुवारको कुटपिटबाट मृत्यु भएको सुनारले मृत्यु अघि लेखेको ‘सुसाइट नोट’ उल्लेख थियो ।<br><br>कारागरमा चौकिदार गुरुङ, जेलर र डन समिरमान बस्नेतको हालीमुहाली चल्दै आएको छ । कारागारभित्र राज्यले दिएको सेवा सुबिधा लिन समेत यो समूहलाई मोटो रकम बुझाउनु पर्ने बाध्यता रहेको छ । प्रशासन र चौकिदारलाई रिझाउन नसकेकै कारण सुनुवारको हत्या भएकोे अनुसन्धान स्रोतले बतायो ।<br><br>स्रोतका अनुसार निर्माण व्यवसायी महासंघका अध्यक्ष शरद गौचन हत्या काण्डका नाइके समिरमान बस्नेतले जेल प्रशासनसँगको मिलेमतोमा नाइके, भाइ नाइके खडा गर्दै आएका छन् । बस्नेतको समूहले भाइ नाइके मार्फत अन्य कैदीहरुसँग पैसा असुल्ने गरेको र पैसा नदिनेलाई शौचालयमा सुत्न पठाउने गरेको स्रोत बताउँछ ।<br><br>कारागारमा लाखौ लगानी गरी जिम क्लवलाई मर्मत गरेपछि बस्नेतल कारागारमा सुरक्षा दिंदै आएको सशस्त्र प्रहरीको सेटिङमा चमेना गृह नै कब्जा गरेको स्रोत बताउँछ । नख्खुमा नेपाल प्रहरीबाट सईको कमाण्डमा आठ जना प्रहरी रहँदै आएका छन् भने काठमाडौंमा रहेका डिल्लीबजार र केन्द्रीय कारागार सुन्धारामा नेपाल प्रहरीले सुरक्षा दिंदै आएको छ । केन्द्रीय कारागार सुन्धारामा डिएसपीको कमाण्ड रहेको छ भने डिल्लीबजारमा इन्सपेक्टरको कमाण्डमा नेपाल प्रहरी खटिएका छन् ।<br><br>नख्खुमा नेपाल प्रहरीको काम नै कैदीहरुलाई अस्पताल र अदालत लैजाने मात्र हो । सुरक्षा भने सशस्त्र प्रहरीले गर्दै आएको छ । नख्खु कारागारको सुरक्षाको जिम्मा नेपाल प्रहरीले नपाउने हो भने त्यहाँ कुनै पनि समयमा ठूलो घटना घट्न सक्ने स्रोत बताउँछ । बस्नेतले केन्द्रीय कारागारमा रहेका गुण्डा नाइके सुजन पौडेल उर्फ रमेश बाहुनसँग पनि मिलेमतो गरी अझै पनि ठेकेदारहरुलाई धम्क्याएर रकम असुल्दै आएका छन् ।<br><br>कुनै समय दुस्मन रहेका बाहुन र बस्नेतबीच अहिले भने राम्रो कनेक्सन रहेको प्रमाण पनि फेला परेको छ । बस्नेत र बाहुनलाई प्रहरीको एउटा उच्च समूहले मिलापत्र गराई संरक्षण दिंदै आएको स्रोतले बतायो । कारागार स्रोतका अनुसार मृतक सुनार र अर्का गुण्डा नाइके अभिषेक गिरीबीच कनेक्सन रहेको प्रमाण पनि फेला परेको छ ।<br><br>केही समय अघि गृहमन्त्री रामबहादुर थापा ‘वादल’ को विशेष निर्देशनमा मोरङ कारागारमा रहेका गुण्डा नाइके गिरीलाई नख्खु कारागार सरुवा गरिएको थियो । मन्त्री थापाले जेलमा मर्सिडिज गाडी चढ्ने कैदीहरु रहेको बताएका थिए । मोरङ कारागार भित्रको सम्पूर्ण कारोबार गिरीले नै गर्दै आएका थिए । गृहमन्त्री वादलले गिरीको नाम नलिएपनि मर्सिडिज चढ्ने कैदी भनेको गिरी नै हुन् ।<br></p>

<p>काठमाडौं ।&nbsp;&nbsp; सुन तस्करी र मोरङका सनम शाक्य हत्याकाण्डका मुख्य अभियुक्त चूडामणि उप्रेती ९गोरे०ले प्रहरी हिरासतमा आफू असुरक्षित रहेको भन्दै जिल्ला अदालत मोरङमा निवेदन दिएका छन् ।<br><br>बुधवार जिल्ला अदालत मोरङमा भएको बयानपछि अभियुक्त गोरले ज्यानको खतरा भएको भन्दै मानव अधिकारीवादी संस्थाको रोहबरमा हिरासतमा बस्ने व्यवस्था मिलाउनका लागि आदेश जारी गर्न भन्दै गोरेले बुधवार अदालतमा निवेदन चढाएका हुन् ।<br><br>मंगलवार काठमाडौंको गौरीघाटबाट पक्राउ परेका गोरेलाई बयानका लागि आज जिल्ला अदालतमा उपस्थित गराइएको हो। गोरेलाई वडा प्रहरी कार्यालय पोखरियामा राखिएको छ।<br><br>गोरेले सुन तस्करीका मुख्य नाइकेहरुले सानु बमको त्रिभुवन विमानस्थल र प्रेमलाल चौधरीको महानगरीय प्रहरी बृत्त सिहंदरबारभित्र नै रहस्यमय मृत्यु भएको प्रसंग निकाल्दै मानवअधिकार्मीको रोबहरमा आफूलाई राख्न माग गरेका हुन्।<br></p>

<p>काठमाडौं । सुन तस्करी र सनम शाक्य हत्याकाण्ड मुख्य अभियुक्त चुडामणि उप्रेती गोरे आफु निर्दोष भएको दाबी गरेका छन् । मंगलबार पक्राउ पर्नु आघि नै सार्वजनिक भएको भिडियो टेपमा उनले आफु भएको निर्दोष बताएका हुन् उनले भनेका छन् । सबैले गोरे गोरे भनेर दोष जति आफ्नो टाउकोमा थुपारेको दाबी गरेका छन् ।&nbsp; ३३ किलो सुन प्रकरणमा मलाइ मात्र दोषी देखाई विभिन्न पक्ष तथा ब्यक्तीहरुले मेरै ज्यान लिनेसम्मको घटना घटाई र दोष जति सबै मेरो थाप्लामा हाल्ने देखिएयो ।<br><br>यस्तो थियो घटना<br><br>माघ ९ गते त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलका कर्मचारी र प्रहरीसँगको सेटिङमा साढे ३३ किलो सुन भित्रिएर पनि हराएको थियो। ३३ किलो सुन विमानस्थलबाट बाहिर ल्याएका थिए थाई एयरवेजमा वरिष्ठ प्राविधिक सानु वनले। वनले ल्याएको सुन एयरपोर्टबाट निस्किएपछि सम्बन्धित व्यक्तिसम्म नपुगी गायब भएको थियो। २२ माघमा सुन गायब भएपछि सुनका मालिन गोरेलगायतको समूहको टर्चर सहन नसकेर उनले गुड्दै गरेको ट्याङ्करमा ठोक्किएर आत्महत्या गरेका थिए।<br><br>वनपछि उर्लाबारीका सनम शाक्यको हत्या भएको थियो। उनी गारेको नजिकको सहयोगी समेत थिए। हराएको सुनको सूचना फुत्काउने कोसिसका क्रममा करेन्ट लगाएर टर्चर दिँदा शाक्यको मृत्यु भएको थियो। शाक्यको शव अपराध महाशाखाको प्रहरी टोलीले इटहरीबाट बरामद गरेको थियो।<br><br>घटनाको अनुसन्धान गर्न गठित गृह मन्त्रालयको सहसचिव ईश्वर पौडेल नेतृत्वको छानबिन समितिले ६३ जनाविरुद्ध जिल्ला अदालत मोरङमा अपराधिक समूह स्थापना र सञ्‍चालन गरी सुनको अवैध कारोबार गरेको अपहरण तथा शरीर बन्धक र कर्तव्य ज्यानसम्बन्धी मुद्दा दर्ता गरेको थियो।<br><br>को हुन् गोरे ?<br>प्रहरीका उच्च अधिकारीदेखि हाइप्रोफाइल व्यापारीहरूसँगको साँठगाँठमा चार वर्षमा सुन तस्करीको साम्राज्य चलाइरहेका व्यक्ति चुँडामणि उप्रेती ‘गोरे’ हुन् । ३३ किलो सुन तस्करी र सनम शाक्य हत्यासम्बन्धी छानबिन गर्न सरकारले सहसचिव ईश्वराज पौडेलको नेतृत्वमा गठन गरेको समितिले पक्राउ परेका व्यक्तिहरूबाट बरामद प्रमाण एवम् फरार रहेका अभियुक्तहरूबीचको आर्थिक कारोबारका आधारमा गोरे तथा उनका सहयोगीहरूले बितेको पाँच वर्षमा ४ सय २१ पटक गरी ३ हजार ७ सय ९९ किलो ५९ ग्राम सुन भित्र्याएको रहस्य खुलिसकेको छ ।<br><br>जसको नेपाली बजार मूल्य १७ अर्ब १ करोड ८० लाख ७१ हजार ४ सय ३१ रुपैयाँ हुन आउँछ । सरकारले गोरेसहित विभिन्न ६३ प्रतिवादीविरुद्ध १७ अर्ब १ करोड ८० लाख रकम बिगो दाबीसहित जिल्ला अदालत मोरङमा मुद्दा दायर गरिसकेको छ । उनीहरूविरुद्ध अपराधिक समूह स्थापना, सुन चोरी निकासीको अवैध करोबार, अपहरण, शरीर बन्धक र कर्तव्य ज्यान अन्तर्गत मुद्दा दायर गरिएको छ ।<br><br>पाँच वर्षको अवधिमा ३७ क्विन्टलभन्दा बढी तस्करीको सुन भित्र्याउने योजनाका मुख्य नाइके भनिएका गोरेविरुद्ध नेपाल प्रहरीले इन्टरपोलको सहयोगमा ‘डिफ्युजन नोटिस’ जारी गरेर अन्तर्राष्ट्रिय प्रहरीको खोजीको सूचीमा राखेको थियो । ‘गोरे’ अवकाशप्राप्त नेपाल प्रहरीका पूर्व असई नेत्र उप्रेतीका जेठा छोरा हुन् । उनी ‘रुपेश’ नामले समेत परिचित छन् । मोरङको साविक इटहरा (हाल रतुवामाई नगरपालिका) बाट २०५० सालतिर उर्लाबारी बसाई सरेका नेत्रले आफ्ना दुई छोरा गोरे र रमेशलाई स्थानीय सरस्वती माविमा भर्ना गरेका थिए ।<br><br>गोरेले बीचैमा पढाइ छोडेर भारतीय सेनामा चार वर्ष जागिर खाए । त्यसपछि ३६ वर्षीय गोरे वैदेशिक रोजगारीका लागि दुबई पुगे । त्यतिबेलासम्म उर्लाबारी– ७ स्थित पशुपति मार्गमा उनको २ तले घर मात्र थियो । सामान्य आर्थिक हैसियतका गोरे विदेश गएर फर्किएपछि काठमाडांैको गौरीघाटमा बस्न थाले । नजिकबाट चिन्नेहरू भन्छन्—त्यसपछि उनको हैसियत एकाएक बदलियो, गोरे नव–धनाढ्यका रूपमा उदाए ।<br><br>वैदेशिक रोजगारीबाट कुस्त पैसा कमाएकाले आर्थिक हैसियत फेरिएको भनिएका गोरेको आर्थिक समृद्धिको रहस्य अहिले आएर उदाङ्गो भएको छ । दुबई गए लगत्तै उनको भेटघाट सुन तस्करहरूसँग भयो । गोरे सुन तस्करीको भरियाका रूपमा उनले तस्करीको क्षेत्रमा प्रवेश गरेका हुन् । ‘चतुर’ गोरे भरियाको काम गर्दागर्दै आफैं सुनको अवैध कारोबारमा संलग्न भए । उनी भाइ रमेश उप्रेतीलाई दुबईमा राखेर आफू नेपाल बसी कारोबार विस्तार गर्न सक्रिय भएको प्रहरीको अनुसन्धानले देखाएको छ ।</p><p><iframe src="//www.youtube.com/embed/9hSnDXYDJT4" class="note-video-clip" width="640" height="360" frameborder="0"></iframe><br><br>उनले आफ्नो कारोबारलाई संगठित रूपमा अघि बढाउँदै गएका थिए । उनले प्रहरीसँग ‘मामा’को साइनो लगाई सेटिङ मिलाउने गरेका थिए । निज (गोरे) ले उसको सम्पर्कमा रहेका प्रहरी कर्मचारीहरूलाई मामा भनी सम्बोधन गर्ने र मलाई समेत निजले मामा भनी सम्बोधन गर्ने गरेको थियो–सुन तस्करीकाण्डमा मुछिएका नेपाल प्रहरीका सई बालकृष्ण सन्जेलले आफ्नो बयानमा उल्लेख गरेका छन् ।<br><br>गोरेका बारेमा जानकारी राख्ने एक युवाका अनुसार पाँच वर्ष दुबई बसेर उनी त्यहींबाट सुन पठाउने र हुन्डीको कारोबार गर्ने धन्दामा संलग्न हुन थालेका थिए । त्यसपछि उनी नेपाल फर्किएर दुबई, सिंगापुर, थाइल्याण्ड आदि मुलुकबाट पठाइएको सुन नेपालका विभिन्न ठाउँदेखि भारतसम्म सप्लाई गर्ने धन्दामा सक्रिय रहेको अर्का एक प्रहरी अधिकारी बताउँछन् ।<br><br>पहिले दुबईमै बसेर सुन पठाउने काम गरेको पाइयो, घटनाको अनुसन्धानमा संलग्न एक प्रहरी अधिकृतले भने—पछि उ, आफैं नेपाल फर्किएर कारोबारीका रूपमा सुन तस्करी गर्न थालेको पत्ता लागेको छ । ‘सुन तस्करीका कारण गोरेका लागि नेपाल र दुबई उनको पानी पँधेरो जस्तै देखियो, अनुसन्धानमा संलग्न एक अधिकारीले भने–उनी एक साता नेपाल बसे भने दुई साताभन्दा बढी दुबई बस्थे ।<br><br>कुस्त सम्पत्ति कमाएपछि गोरेले आफना बुबा नेत्र तथा आमा बिनादेवीलाई काठमाडौं सिफ्ट गराएका थिए । करिब सात–आठ वर्षदेखि गोरेका आमा–बुबा र गोरे बेला–बेला उर्लाबारी आएर बस्ने गरेका थिए । पहिले बस्दै आएको उर्लाबारीको दुईतले सानो पक्की घर उनीहरूले भाडामा लगाएका छन् । गोरेले काठमाडौंमा चार तले घर बनाएको चर्चा उर्लाबारीमा चलिसकेको थियो ।<br></p>

<p>विदुर, नुवाकोट । नेपाल सर्वाङ्गिण विकास समाजद्धारा सञ्चालित सामुदायिक आवास कार्यक्रमको शुक्रबार समिक्षा बैठक सम्पन्न भएको छ ।</p><p> सन् २०१५ देखि सन् २०१९ सम्ममा ४३ परिवारका लागि भुकम्पिय जोखिम रहित घर निर्माण गर्न साहयता गर्ने उदेश्यले सुरु गरिएको यस कार्यक्रम अन्तरगत हाल सम्म ३७ परिवारका लागि घर निर्माण कार्य सम्पन्न गरि सकेको छ । </p><p>जस्का लागि प्रति परिवार तीन देखि पाँच लाख सम्मको घुम्तिकोष रकम उपलब्ध गराउने क्रममा रु. १ करोड ६४ लाख ९५ हजार रकम परिचालन गरेको छ । २०७२ सालको भुकम्प पश्चात कार्यक्षेत्र बिस्तार गर्ने क्रममा साविक कल्याणपुर र तुप्चे गाविसमा समेत कार्यक्षेत्र बिस्तार गरि सन् २०१७ देखि २०१९ सम्ममा ३२ परिवारका लागि घर निर्माण गर्ने उद्देश्यले काम सुरु गरेकोमा हाल सम्म ३८ परिवारको लागि घर निर्माण कार्यमा साहयता गरेको छ । </p><p>जस अन्तरगत प्रति परिवार रु. १ लाख ५० हजार देखि ३ लाख सम्म घुम्तिकोष रकम उपलब्ध गराउने क्रममा ९३ लाख रकम परिचालन गरेको छ ।<br>समिक्षा कार्यक्रममा उपस्थित विदुर नगरपालिका वडा नं १३ का कार्यबहाक वडा अध्यक्ष पुरुषोत्तम अधिकारीले भुकम्प पश्चात आवास विहिन स्थानीयहरुको आवास निर्माण कार्य प्रशंसनीय रहेको बताउदै आवास निर्माण सँगै परिचालित रकम स्थानीय स्तरमा निरन्तर परिचालन गरिनु प्रभावकारी भएको बताउनु भयो । </p><p><br>समुदायका आफ्नै घडेरी भएर पनि आवास गृह नभएका लक्षित वर्गका मानिसहरुका लागि न्युनतम् लागतमा भुकम्पिय जोखिमबाट सुरक्षित, व्यवस्थित र सुलभ प्रविधिबाट आवास निर्माण गर्न यस क्षेत्रका बिज्ञहरुद्धारा सुरु गरिएको यस कार्यक्रम एक विशेष किसिमको आवसीय अभियान रहेको बताउदै यस कार्यक्रम अन्तरगत पाएको घुम्तिकोष रकम १० वर्षे किस्ता मार्फत संकलन गरि अन्य परिवारका लागि आवास निर्माण गर्दै जाने भएकोले समुदायमा यो कार्यक्रम संस्था नरहेको अवस्थामा पनि अभियानले निरन्तरता पाउने संस्थाका जिल्ला परियोजना प्रवन्धक हिराजित सुनुवारले बताउनु भयो ।</p><p><br>यदि परिचालित घुम्तिकोष रकमलाई वास्तव मै अभियान कै रुपमा निर<img style="width: 1314px;" src="https://topnepalnews.comuploads/posts/51bd70884283244871c839cb55a0d0231526635686.jpg">न्तर परिचालन गर्ने हो भने निर्धारित परियोजनाको अन्त सम्ममा करिब साँढे ३ करोड रुपैयाँ परिचालिन भएको हुनेछ, त्यसको व्यवस्थित परिचालन र अभियानको निरन्तरता कतिको प्रभावकारी हुनेछ त्यो चाहि हेर्न बाँकी छ ।<br></p><p><br></p><p><br></p><p><br><br><br></p>