निधारको लम्बाई -जयन्त सोकल

कोटको चुटिनै लागेको टाँक<span class="text_exposed_show"></span><br><span class="text_exposed_show"></span><p><span class="text_exposed_show"> बाँङ्गो टेकिएका <br> एक जोर मैला जुत्ता <br> शैलुन मालिकको खस्रो हातले <br> निखार नुखुर मिलाईएका जुगाँ<br> आफै अटाउन नसकेको पुरानो झोला<br> र जिवनको तिर्खा मेटाउन किनेको पेप्सी बोकेर<br> त्यो बुढो मान्छेले रेलको <br> टिकट काट्यो <br> आफ्नो भन्दा महङ्गो भाउमा।</span></p><p><br></p><div class="text_exposed_show"><p> कुनै जुगौँ पारिको यादले <br> आफ्नो सारा उमेरका <br> चमेली फुल ओईलाउदै गर्दा<br> उस्ले सम्झि सम्झि <br> समायो <br> पावर घटेका हातका औलाहरुले <br> पावर बिलाई सकेको चस्माको <br> रगँ उडेको बिँड र<br> कसो कसो अल्झायो नाकमा </p><p> रुझु गर्यो <br> सारा जिवन हतास नगरि हिडेको बाटो<br> हिम्तिलो हातको लौरो<br> अझै प्वाल नपरेको तलुवा<br> मरुभुमी एउटा मन<br> अनेक फेर सम्झिाई रहने यादहरुको रास<br> र हातको पहेँलो टिकट</p><p> टिकट जाँचकिलाई जँचायो<br> आफुले जिबन भरि देखेका सपना <br> आमाले सेकिदिएको तालु <br> र भाग्य<br> बाटो छेक्ने बाचाहरु<br> र केहि क्षण अगाडी किनेको टिकट</p><p> टिकट जाँचकिले ओके गर्यो टिकट<br> र बुढो ओर्लियो प्लेटफर्ममा</p><p> पर्खियो केहि क्षण<br> आफ्नो अगाडी उभिएको गन्तब्य <br> यो पृथ्वीको पाँचौ दिशाको लस्कर यात्रा <br> घडिको दिकदार लाग्दो टक् टक्<br> र त्यस पछि चढ्यो रेल।</p><p> रेल कुद्न थाल्यो <br> यति बेला बुढोले सम्झेको छैन्<br> यहि लिकको फलाम बोकेका भोका रातहरु <br> अभावको खाडलमा जोतेको आफ्नो निधार र <br> प्रेमिकाको चुम्बन पनि<br> सम्झिनलाई के छर? जिवनमा <br> बुढो आफैलाई थाहा छैन्। <br> रेल कुदि रहेको पनि उस्लाई थाहा छैन्।</p></div><p><br></p>