21.12¡ÆC
"नेपाली हौ भन्न पनी लाज लाग्दो अवस्था"
बच्चाबेलामा पढेको बाँदर र चराहरूको कथा खुब सम्झीये।
त्यो कथामा न त बाँदरहरूको घर बन्यो नत ती बाँदरहरुले चराहरूको घर राखे।
नेपालीहरू हो !, बिदेशीको निर्देशनमा हिन्नेहरूको अनुहार हेर्नूहोस्।
छी ! छी भनू या यो महा मुर्खता देखेर हाँसौ
जातीय युद्ध गर्न सडकमा आईसके । नेपालीहरू आफ्नै नेपाली दाजूभाईसँग
हा हा
यीनीहरूको चाँही आफ्नो देश नी हुन्न.र.अरूको देश पनी यसरी निउ खोजेर नराख्ने भये ।
यिनीहरूको त जात मात्र हुने रैछ –Ramila Bhandari
त्यसैले मैले बारम्बार भन्ने गर्छु कि मानिसहरूकाे एउटा जमात अर्काकाे शिकार बन्नका लागि बाँचेकाे हुन्छ। यस्तै शिकारहरूकाे रगतबाट मिशनमा हिंड्ने शक्तिले उर्जा प्राप्त गर्ने हाे।
वर्गमुक्तिका नाममा शिकार बनार्इएकाहरूकाे रगतकाे अाहालबाट साम्राज्यवादले नयाँ शक्ति संष्लेषित गरेकाे छ, काेहि अरबपति नव धनाढ्य शासक भएका छन्।
याे वर्ग इतिहासकाे अनिवार्य परिणाम हाे। तपार्इं हामीले मानवताकाे शंख फुकेर याे राेकिंदैन, किनभने कामनाभन्दा परिवेश बलियाे हुन्छ। त्यसैले नेपालमा स्शायित्व, शान्ति र विकास हुनका लागि भाग्य निर्धारित भएका केहि हजार अयाेग्यहरू अझै मर्न बाँकि छ ।
वस्तुस्थितिलार्इ सतहमा ल्याएर कठाेर वास्तविकताकाे बाेध गराउने यस्ता घटनाहरूकाे मैले दृढतापूर्वक समर्थन गर्छुँ। –Bharat Dahal
यो बोक्ने को दोष छैन बोकाउनेको हो।बोक्ने लाई के बोकेर हिंडेको छु भनेर भारी बोक्ने भरिया लाई थाहा हुन्न।
उनलेे बोकेर हिंडेको दिन एक छाक भात खायो होला यत्ति हो बिचरा !!
तर यिनलाई बोकाउने नाइकेले एक बर्ष पुग्ने भात खाएको हुन्छ।फ़ेरि त्यो नाइके हरुलाई पनि परिचालन गर्ने अर्को माथि नेता हुन्छ त्यसले दर्जा अनुसारको आआफ्नो भविस्य लाई पुग्ने सन्तान सम्म लाई ब्यबस्था गरेको हुन्छ ।
अनि यि नेताहरू लाई पनि परिचालन गर्ने संरक्षण गर्ने राष्ट्रिय स्तरको नेता वा शिर्ष नेता पनि हुन्छ त्यो भनेको आठ दस वटा पार्टीको गरेर एक दर्जन होला, त्यही एक दर्जन शिर्षस्त नेताको मुठ्ठीमा अल्झेको छ यो परिपाटी र यो परिपाटी भित्रको संरक्षणक नेताको अरु कोही होइन तपाईं हामीले नै हो झोला बोकेरै हिंड्ने गरेको कोहि कालेको बोके होलान् कोहि खैरेको कोहि गोरेको फरक यति हो तर नेता एउटै हुन् !! –Mohan Lama Rumba
सिक्मिक विलय पछि,,शरणार्थी भयका लाई,,,जातीय राज्य चाहियो रे! दम छ भने जाऊ तेहि सिक्किम राज्यमा गयर भारत सित जातीयहक को राज्य,,वोडोलैंड र तथाकथित गोरखालैंड को मागमा समर्थन जताऊ,,,अन्यथा,,…………..!!!धन्यवाद,,रम्मिला जी,,हामी बाट धार्मिक सहिष्णुता र आपसी भाईचारा को सद्भाव कहिले कम न होस,,यदि कोहि हाम्रो अस्तित्व लाई नै,,,लत्याउन खोज छन भन्ने,,हामी पनि,,,वशु धैव कुटूम्बकम्,,,,को भावना लाई विर्सी दिने छौ।जय स्वदेशप्रेमि देशभक्त! –Dharam Raj Joshi
जन्मिदै गर्बे लाउरे जन्मिने , अनि पश्चिमा ले घोकाइदिएको ILO को धारा 169 को जगात लगाउदै साखुल्ले भएर जल, जमिन, र जंगल मा स्वामित्व खोज्ने हुडारहरु आफू लाई आदिवासी भन्छन् ,, अनि पतन को उत्सर्ग मा पुगि पहिचान बादी बन्छन ,, हिन्दु को रिस गर्दा गर्दै मुन्धुम पनि हुत्तिएको थाहा छैन, स्वामी प्रपन्नाचार्य ( काले राई ) हरु धेरै कम छन यहाँ । बहुमत छ दार्जिलिङ का इसाइ वा कर्णाली ईन्स्टिच्युट का बाइ प्रोडक्ट हरु को । धन्य हो आदि सभ्यता ! –Saroj Setu
सहनकोपनि हरेक सिमा हुन्छ र सहिपनि राखिएको छ अती गर्नु अत्याचार नगर्नु भनेको जस्तै अब त अती भैसक्यो सहनको सिमा नाग्नलागिसक्यो यहि प्रकारले अागामीदिनहरुमा जातिय क्षेत्रिया संघियताको नाममा एक नेपालीले अर्को नेपालिलाई थिचोमिचो र तिरस्सकार गर्दैजाने हो भने नेपालमा जातिय द्वन्धको सिर्जना अबस्याहुने छ र तेसको सिकार धेरैजसो जनजातिनै हुनेछन्।।
म एकउटा क्षेत्रीको छोरो भएर भनेको हैन म एक नेपाली भएर मेरो बुझाई पोख्तगरेको मात्र हो।।।
जय नेपाल –अर्जुन थापा
