देश सम्झेर -विवेक ढकाल

Posted on: May 30, 2020 | views: 231

आफ्नै पखेरामा

पाखुरा बजार्ने रहर नभएको होइन

आफ्नै माटोमा

पसिना रोप्ने जाँगर नभएको होइन

उबेला,

बा ले बन्दकीमा लिएको ऋण तिर्न

प्रियसीको च्यात्तिएको चौबन्दी फेर्न

र सन्ततीको भबिस्य बोकेर

परदेशिएको- ऊ

आज देश सम्झेर -परदेशमा

भनिरहेछ, सरकार !

मर्नै परेपनि मलाई

मेरै माटोमा लगिदेउ ।


यतिखेर

संसार आतंकित छ कोरोनाले

रोजगारी गुमेको छ

अधुरै छ परिवारको चहानाहरू

आखिर ऋणको भारि त छँदै छ

यहि दुखमा

यहि पीडामा

यहि संकटमा

छिमेकी नाङ्गो हस्तक्षेप गर्छ

यो बेला

बेस्सरी दुखेको सिमानाको घाउ लिएर

बस्नै सक्दैन -ऊ

देश सम्झेर- परदेशमा

र त भनिरहेछ सरकार

मर्नै परेपनि मलाई

मेरै माटोमा सहिद हुनदेउ ।


सरकार !

यो उस्को मात्र बाध्यता होइन

यो उस्को मात्रै समस्या होइन

रेमिट्यान्सको झोलामा घुटुक्क थुक निलेर

तिमीले-

कहिल्यै सिकाएनौ

विकास र निर्माणका मुलहरू फुटाउन

स्वरोजगार र आत्मा निर्भर बन्न

र सिकाएनौ आफ्नै खुट्टाले हिंड्न

हो त्यसकै परिणाम भोग्दै छ आज-देश ।


थाहा छ

यो बेला बेस्सरी देश दुखेको छ

चारैतिर छ सन्त्राश र त्रशित छ मानव सभ्यता

र पनि

कत्ति डराएको छैन ऊ- रोगसँग

कत्ति डराएको छैन ऊ- भोकसँग

त्यसैले फेरि पनि ऊ

भनिरहेछ सरकार !

यो बेला

म र लाखौं परदेशिएका म हरूलाई

लैजाउ आफ्नै देश र राख सिमानाको क्वारेन्टाइनमा

आखिर

देश दुखेर परदेशमा

बाँचिरहँनु भन्दा मलाई

मेरै माटोमा मर्न देउ ।।


विवेक ढकाल,

-लिखु-१ ढिकुरे,नुवाकोट